Ervaringen van patiënten

 

Lees hier de ervaringen van Ménière patiënten:

DE UTERMÖHLEN-PRISMABRIL IS HÈT ANTWOORD OP HET SYNDROOM VAN MÉNIÈRE

(door de heer A.M. Benraadt)

Jaren achtereen heb ik veelvuldig de meest hevige ménière-aanvallen moeten ondergaan. Twee à driemaal in de week heb ik bed moeten houden door plotseling opkomende duizeligheid en braken.

Deze aanvallen veroorzaken in het leven een inbreuk op het functioneren in de maatschappij en kost feitelijk grote sommen geld door arbeidsverzuim en nauwelijks helpende medicijnen. Lees meer….

__________________________________________________________________________________________________________________

Pleidooi voor wetenschappelijk onderzoek naar werking prismabril bij Ménière

Het verhaal heeft wederom (net als een verhaal over Ménière) veel reacties opgeleverd. Allemaal positief! Mensen die zo’n bril hebben zijn er enorm mee geholpen.

Vriendelijke groeten,
van Marjolijn en Moniek Husken
Eindredacteur Dpd
aandachtsgebied gezondheid
www.depersdienst.nl

__________________________________________________________________________________________________________________

Beste mensen,

Graag wil ik reageren op het artikel over die Utermohlen bril. Ikzelf ben al jaren patiënt van dr. Vente (een prachtkerel) en hij heeft me van mijn migraine afgeholpen. Als je problemen hebt met je ogen en de oogarts kan niets vinden of vertelt je dat je “scheel” kijkt zonder dat je dat zelf merkt, ga dan naar dr. Vente en met een Prisma kijk je weer heel wat rustiger de wereld in.
Nu heb ik die niet meer nodig, mijn man nog wel, en we gaan om de 2 jaar nog weer even naar Alphen om de ogen te laten controleren. Jammer dat het niet door de zorgverzekering betaald wordt, want deze mensen doen fantastisch werk en kunnen heel veel mensen helpen.

__________________________________________________________________________________________________________________

Goedemorgen,

Zojuist lees ik in BN De Stem het onderwerp met betrekking tot de utermöhlen-bril.
Zelf kreeg ik een aantal jaren geleden van het ene op het andere moment een ontzettende aanval van duizeligheid.
Zo heftig dat ik nog probeerde de toilet te halen om over te geven, maar daar op de grond terecht kwam en niet zelf kon opstaan.
Dat ziek zijn duurde wel enkele dagen. Mijn hoofd zelfs maar even draaien was niet mogelijk zonder weer zo ziek te worden en over te moeten geven.
Ik vergeleek het met ernstig zeeziek zijn. Lees meer….

__________________________________________________________________________________________________________________

Geachte redactie,

Begin jaren tachtig werd ik door mijn toenmalige opticien ( Eikendal in Wageningen) doorverwezen naar Dr. Visser.
Ik had last van duizelingen maar ook viel mijn gezichtsveld gedeeltelijk weg. Heel lastig, vooral als je zo’n aanval op je werk kreeg.
Op een gegeven moment doorverwezen naar het ziekenhuis waar de arts mij vertelde dat ik er maar mee moest leren leven, hier was niets aan te doen !!
Toen ik voor een nieuwe bril bij de opticien kwam en dit verhaal vertelde zei hij dat er één arts in Nederland was die daar wat aan kon doen
En zo ben ik bij Dr. Visser beland die mij dus inderdaad een bril voorschreef met speciaal geslepen prisma’s.
De bril was heel even wennen, maar ik ben zo dankbaar dat ik ,en een goede opticien had ,en dat Dr. Visser er was.
Na al die jaren gaat het nog steeds uitstekend, praktisch nooit meer last gehad. Dus u zult begrijpen dat ik uw artikel in de krant van harte ondersteun.

__________________________________________________________________________________________________________________

L.S.

Dank voor het plaatsen van het artikel inzake een bril tegen duizeligheid.
Ook ik werd geconfronteerd met aanvallen van duizeligheid en wist dit redelijk te onderdrukken met medicijnen, Bij het uitzoeken van een nieuw montuur en daarbij behorende oogmeting werd mij gevraagd of ik ook last had van duizeligheid. Men constateerde een afwijking inzake de prisma. Ik heb nu reeds een aantal jaren een bril met prismaglazen en heb geen of nauwelijks problemen meer. Ik heb geprobeerd de glazen bij het ziekenfonds vergoed te krijgen en dit is afgewezen. Ook heb ik dit verhaal voorgelegd aan Het College van Zorgverzekeringen. CVZ heeft de minister geadviseerd de vergoeding van deze brillen niet op te nemen in een te verzekeren pakket.

__________________________________________________________________________________________________________________

Na het lezen van het artikel “bril tegen duizeligheid” in BN de Stem van 5 november kan ik niet anders dan hierop reageren.

Ik ben allang klaar met de medische stand. Al 13 jaar.
Als het reguliere medische circuit zegt dat er aan je ziekte niets meer te doen is en ze wensen je nog een fijne tijd voor dat stukje leven dat je nog rest, dan keurt de reguliere medische stand het af als je alternatieve wegen gaat zoeken.
Zowel de huisarts als de internist/ oncoloog laten je dan in de steek.
Woedend word ik nog steeds.

Wat denken die artsen eigenlijk wel.
Blijkens dit artikel is toch, dunkt mij, al bewezen dat de bril tegen duizeligheid helpt.
En inderdaad die hokjesgeest speelt een grote rol. Kom vooral niet op het terrein van een ander.
Misschien heeft men nog nooit gehoord over “communicatie” En lessen in psychologie zou ook niet misstaan .

Dit moest ik even kwijt.

__________________________________________________________________________________________________________________

Ook ik heb de ziekte M verschrikkelijk (gehad)
Rond 40 jarige leeftijd op een morgen fietsend naar mijn werk, opeens ontzettend duizelig. Op mijn werk aangekomen,zwalkend, over straat 2 mensen nodig om mij naar een stoel te begeleiden. Huisarts kon verder niets vaststellen.
Na vele tijd later naar ZKH Internist en KNO arts. Die wensen me na enkele onderzoeken veel sterkte,
En geven me het medicijn Bethahistine.
Dit alles helpt niet.
Zelf naar alternatieve genezer, waaronder een Iriscooptist en manuele therapie.
Nog altijd aanvallen van duizeligheid soms zelfs wel 3 per dag. Durfde de deur niet meer uit, laat staan dat ik nog kon werken.
Zag het leven echt niet meer zitten tot ik na veel omzwervingen bij Dr Ch.M.Biewenga-Booij terecht kwam.
Sindsdien een prisma bril op en geen aanvallen meer, alleen bij drukte en vermoeidheid moet ik even pas op de plaats maken. En het gaat verder prima met mij.

__________________________________________________________________________________________________________________

Geachte redactie,
Graag wil ik reageren op het artikel in de stentor van dinsdag 5 nov.
Ook ik heb jarenlang last van ernstige duizeligheid aanvallen gehad, ben er voor naar het
Academisch ziekenhuis in Groningen geweest, waar een specialist wetenschappelijk onderzoek deed naar meniere,

Ook hier kwam niets uit.
Ik had ook zelf het gevoel dat het met mijn ogen/ bril te maken had.
Ik had toentertijd een dubbel focus bril die ik dus tijdens een periode van aanvallen niet kon dragen. Ik had een groot verschil in afwijking van het rechter en linker oog: rechts plus 4 1/4, links plus 1 1/5
Ik dacht over een laser operatie om van die bril af te zijn. Dat was vanwege de afwijking en
mijn leeftijd, toen 61, geen optie. Via via kwam ik bij dokter Trap in Baarn, die een staar-operatie
heeft uitgevoerd met 2 lenzen van -1 en plus1′
Het resultaat is ook na 8 jaar nog steeds geweldig, ik heb nooit meer zo’n hevige aanvallen met
overgeven e.d gehad, af en toe bij zeer hevige stress nog wel eens duizeligheid, bij het opstaan, maar dat is redelijk te hanteren.
Ik ben er heel erg blij mee. Het zal niet voor iedereen hetzelfde zijn, maar dit is geen grote belastende operatie en zou misschien voor meer mensen een mogelijkheid bieden.

__________________________________________________________________________________________________________________

Eindelijk eens een stukje erkenning van een geneesmethode die al zoveel mensen geholpen heeft.
Rond 2000 stonden wij met de caravan in Zuid Frankrijk. Op een morgen ontwaakte ik, deed de ogen open en op het zelfde moment begon de hele caravan om mij heen te tollen. Op handen en voeten ben ik naar buiten gekropen heb verschrikkelijk overgegeven en daar volkomen voor pampus gelegen, dood en doodziek.
Thuisgekomen heb ik nadien op zeer onverwachte momenten nog diverse aanvallen gehad, duizeligheid, licht in het hoofd zijn en onscherp zien, vervolgens werd ik doorgestuurd naar het ziekenhuis. Onderzoek daar had geen resultaat tot het moment dat de KNO-arts Dr. Fisher uit Weert mij verwees naar Dr. Vente in Alphen aan de Rijn.
In 2001 bezocht ik deze arts voor het eerst en na grondig onderzoek schreef deze mij een nieuwe bril voor de Utermöhlen-prismabril. Het was een schot in de roos want een jaar lang waren er geen klachten meer en voelde ik mij een stuk zekerder.
Daar ik om de zoveel tijd een nieuwe bril nodig had heb ik deze arts circa 5 x bezocht en recent vernomen dat ik geen prisma-bril meer nodig heb.
De consulten heb ik gedeclareerd bij mijn verzekering het IAK. Diverse keren heb ik moeten soebatten om deze te innen, ook weer bij de laatste keer deed men weer moeilijk en kreeg ik maar een gedeelte vergoed.
Het is onbegrijpelijk dat deze relatief simpele methode die zeer kostenbesparend is t.a.v. de onderzoeken, behandelingen en medicijnen vanuit het ziekenhuis voorgeschreven, zo genegeerd wordt.
Men klaagt over de hoge verzorgingskosten, geen wonder bij deze manier van werken.
Men moet zich tevens realiseren dat bij al deze patiënten het levensgevoel weer aan waarde heeft gewonnen.
Het zou een enorm verlies zijn als deze behandeling niet mogelijk blijft na het eventueel vertrek van genoemde artsen.
Met andere woorden een regelrechte blamage in de medische wereld.

__________________________________________________________________________________________________________________

Hierbij wil ik reageren op het artikel in het Brabants Dagblad van 5-11 over Ménière.
Ik heb al sinds 2004 een Prismabril en het gaat sindsdien goed,
heb daarna na een tijdje geen aanvallen meer gehad en heb ook de medicijnen afgebouwd zo ben ik nu daar vrij van (cinnarizine ).
De bril is door Dr. Vente uit Alphen aan de Rijn bij mij aangemeten en aangepast en ik ga iedere twee jaar op controle. Jammer dat het niet erkend word er konden veel mensen mee geholpen worden.

__________________________________________________________________________________________________________________

  • 16 jaar geen last van duizeligheid

    In januari 1995 is bij mij de ziekte van Ménière geconstateerd. Medicijnen hielpen niet. In hetzelfde jaar heeft Dr. Vente mij een Utermöhlen prismabril aangemeten en daarna heb ik bijna 16 jaar (en 4 controles) geen last meer gehad van duizeligheid!

  • Onze dochter is een stuk vrolijker geworden

    Op basis van verschillende leestests, en uw onderbouwing voor “de prismabril van Utermöhlen”, heeft mijn dochter op school meer tijd gekregen voor het maken van proefwerken en repetities. Dit is een succes, omdat ze deze toetsen nu af kan maken binnen de ruimere tijd en zo kan laten zien wat ze weet.

  • De prismabril maakt het wat rustiger

    Onlangs heeft u onze zoon gezien vanwege hoofdpijn en duizeligheidsklachten. U heeft toen geconstateerd dat hij niet de ziekte van Ménière heeft. U heeft een recept voor een prismabril geschreven waarmee hij zijn zicht kan optimaliseren. Daarmee spaart hij zijn energie en verlaagt zo de druk op nog meer hoofdpijn.